Afbeelding

Overwinteren op Texel, lekker dicht bij zee

— Wed 22 Jan 2014 om 13:54

Sinds een paar weken word ik iedere ochtend heel vrolijk wakker, want het eerste dat ik denk is; ‘Ha leuk! Ik woon weer eventjes op Texel!’ Voor ik opsta, kijk ik vanochtend door het raam naast mijn bed nog even naar mijn twee konijnen, die vrolijk door de tuin heen rennen. Ik geef ze een appeltje en wat andijvie en sta op. In de kamer ligt de hond op me te wachten. Hij snapt niet dat ik eerst wil douchen en ontbijten voor we naar de zee kunnen. Maar hij weet ook, nu we weer op Texel wonen, gaan we elke dag wel even naar zee, dus hij krijgt nog wel zijn kans vandaag om als een gek de branding op en neer te rennen. Het kleine huisje dat ik nu voor de winter heb gehuurd is echt perfect, omdat het -ik heb het getimed- maar 4 minuten van de zee afligt. En ook, omdat het wel fijn is om voor de winter weer een huisje te hebben. Met een douche..en een verwarming.
Tot vorige maand woonde ik in mijn kampeerbusje. Voor mijn werk als schaapherder is dat het handigste, want de kudde graast de hele zomer op zoveel verschillende plaatsen, dat het niet zoveel zin heeft om daar de hele tijd een huis bij te zoeken. Dat hoeft voor mij ook niet, ik ben toch de hele dag buiten en geniet van de vrijheid die ik heb om elke avond mijn bus ergens anders te kunnen parkeren. Groot voordeel van leven in je busje is ook, dat je altijd alles bij je hebt. Mijn hoofd is soms net een vergiet...maar sinds ik in mijn busje woon, vergeet ik nooit meer iets, al mijn spullen zitten namelijk allemaal al in de bus.

In de winter kunnen we niet hoeden. De schapen en ik worden ingehuurd door natuurgebieden en particulieren om bijvoorbeeld de vergrassing van de hei tegen te gaan, of de Amerikaanse vogelkers te bestrijden, een plant die eigenlijk niet in de duinen thuishoort. In de winter heeft dat geen zin, want dan groeit er toch niet zo veel. De schapen overwinteren vanaf december in Friesland, op weides waar in de zomermaanden koeien grazen. Ze grazen daar nog mooi de weilanden kaal en krijgen er bovendien hun lammetjes. Anders dan bij de Texelse schapen, kunnen ze dat helemaal zelf. Ze krijgen meestal maar een lammetje, soms twee, en hulp is hier vrijwel nooit bij nodig. Een toezichthouder voor alle schapen is dus meer dan genoeg. Vanaf maart, april begint het hoedseizoen weer en delen we de dieren op in kuddes die door heel Nederland aan de slag gaan. Hun werk is eten...eten...en eten...

Ik kan dus overwinteren waar ik wil en laat nou toevallig de periode waarin ik niet kan hoeden gelijk lopen met de tijd waarin hier op Texel de lammerij is! Zo belandde ik vorig jaar bij Jan Willem Bakker op zijn boerderij De Waddel, om hem te helpen met de drukke lammerperiode. Dat beviel goed en dus hoefde ik dit jaar niet lang te twijfelen waar ik de wintermaanden wilde doorbrengen. Weer op Texel! Mijn oma, oorspronkelijk van Texel, vindt dat extra leuk. Nu kan ik haar weer de hele winter lang Texelse kaasjes en de Texelse courant opsturen. Het liefste zou ze zien dat ik hier vast ging wonen, maar ze weet, gelijk met de lente komen bij mij ook weer de kriebels om te gaan hoeden en hoeveel schapen er op het eiland ook zijn, om te hoeden zal ik toch naar de overkant moeten!

Omdat de lammerij nog niet is begonnen, heb ik nu tijd genoeg voor andere dingen. Deze ochtend ga ik naar mijn paard, die heerlijk met twee paardenvrienden en een geit in een landje staat. Na het voeren en uitmesten, zadel ik haar op en gaan we lekker naar het strand. De hond rent vrolijk om ons heen, hij houdt zo zijn schapenconditie goed op peil. Na een galop over het strand krijg ik de glimlach helemaal niet meer van mijn gezicht. We koelen af in zee en nemen de meest lange route naar de wei terug. Lekker!

We hebben veel te lang gereden, dus als we weer terug zijn, moet ik me haasten. Ik rijd nog even snel langs Jan Willem en dan door naar huis, want ik heb een afspraak om te vergaderen via Skype. Aankomende lente start ik met een groot nieuw schapenproject en daarvoor moet ik nu behoorlijk veel voorbereiden. We bouwen onder andere een website over de schaapskudde, ik schrijf een educatieplan, heb veel overleg met de omringende gemeenten die willen dat ik van alles ga organiseren rond de kudde en ben bezig met de PR, de acquisitie en het aanvragen van verschillende subsidies. Ook moet er een begraasplan komen en afspraken gemaakt worden met de particulieren over wiens land de kudde soms zal lopen. De tijd dat je als herder gewoon rustig op je stok kon leunen en naar je grazende schapen kon kijken is wel echt voorbij...Het romantische beeld dat mensen van mijn werk hebben gaat vaak een beetje verloren als ze een dagje met me mee lopen, maar zelf kan ik me geen betere baan wensen dan dit, juist de afwisseling en de verantwoordelijkheid maken het zo leuk.

Na de Skype vergadering wil ik eigenlijk even uitwerken wat we net allemaal hebben besproken, maar mijn vriendje ziet dat ik online ben en wil via Skype even zijn nieuwe liedje laten horen. Al klinkt de piano wat metalig zo door de computer, toch is het echt heel mooi (mijn super objectieve mening..) Ik beloof hem dat ik morgen op de boot spring om het live te komen beluisteren. Dat is nog een voordeel van op Texel wonen, bedenk ik me als ik ’s avonds nog even een rondje met de hond loop, in tegenstelling tot Terschelling, waar ik ook een paar jaar woonde, ben je vanaf hier zo aan de overkant.

En gelukkig, ook zo weer terug! Lekker dicht bij zee.

Daphne Hogeweg, 32 jaar, schaapherder

Lees mijn schapen-weblog op: www.schaperdeschaap.tumblr.com

Oproep: Tesselaar en ook een keer je dag delen? Meld je dan hier aan

'Dag Texel' is een initiatief van Veerder — denk verder, doe meer.

Dagtexel 2012

Magisch pootje over op de Roggesloot

— Mon 26 Sep 2016 om 10:10

“Mooi, zwart ijs! Dit is een kans uit duizenden!” Een paar mannen kijkt glunderend in de camera’s van Nieuwsuur. De blos op hun wangen is dieprood. Ze hebben hoge noren aan hun voeten en leggings aan. Normaal gesproken kan ik mannen in strak

>

Een week van de boschwachter: augustus 1900

— Mon 12 Aug 2013 om 10:34

Een van de leuke dingen uit het archief van Staatsbosbeheer is het Journaal van K. Min, ‘Staatsboschwachter op het Eiland Tessel’. Het journaal over de periode 1 februari 1900 tot en met 23 februari 1902 geeft inzicht in het werk van deze boswach

>

De eetbare huiskamer

— Thu 27 Jun 2013 om 09:20

Afgelopen weekend was ik weer even op het eiland. Even kijken hoe de sla in de huiskamer erbij stond. In de huiskamer...? Ja u leest het goed. Ik heb namelijk voor klifhanger een moestuintje in de huiskamer aangelegd. Ik liet mij inspireren door een

>

© Dag Texel 2018. Alle rechten voorbehouden.