Afbeelding

Gerhard “veroordeelt” tot het eiland Texel

— Mon 17 Mar 2014 om 21:04

Toen een echte Texelaar me onlangs vroeg een www.dagtexel.nl in te vullen twijfelde ik wel even ,immers zoiets kan allerlei reacties oproepen.
En zit ik daar op te wachten, bovendien ben ik maar een import Texelaar (overkanter genaamd). "Veroordeelt tot Texel" dat klinkt zwaar maar is het natuurlijk niet . Toen mijn levensgezellin Louise een contract als bedrijfsleider van een grote winkelketen op Texel aangeboden kreeg was de keuze voor Texel snel gemaakt!
Immers er lag al een verhuiswens in 't verschiet, richting het buitenland en Texel voldeed daar gedeeltelijk aan, immers de veerboot geeft iedereen dit buitenlandse vakantiegevoel blijkbaar al. Voordeel is dat het aanhouden van familie- en vrienden contacten eenvoudiger is dan als het echt verwegisstan was geworden...
Als liefhebber van de natuur en als hobbyfotograaf is Texel voor wat dat betreft voor mij een waar paradijs. En voelt het zeer positief. Het wordt door sommigen zelfs gezien als een soort natuurlijk resort met als natuurlijke grens, de zee. Klokslag half zeven gaat de wekker van Louise af en krijg ik steevast het dringende verzoek nog wat te blijven liggen en wat door te slapen ...
Meestal mislukt haar poging en nu de lente al in aantocht is, is haar poging al bij voorbaat tevergeefs. Immers de eerste zomergasten zijn al gearriveerd, nee ik bedoel niet de mensen maar de weidevogels. De grutto en ook de bruine kiekendief is al gespot.
En niet te vergeten de sneeuwklokjes en krokusjes zijn er ook al wat langer en dan vergeet ik de pasgeboren lammetjes nog. Dus gauw toilet maken, goed onder de douche duiken (altijd te lang) volgens Louise maar ik moet wel anders wordt ik "niet" wakker.

Snel de gebruikelijke 3 bruine boterhammetjes smeren, kopje koffie en dan de batterij check van mijn dagelijkse "compagnon" de Nikon D7100.
Vandaag zoals zo vaak begint de dag eerst met een stukje op weg met de fluisterstille auto Prius die deels electrisch kan rijden en dat helpt om bijvoorbeeld vogels niet extra op te schrikken. Bovendien is de auto een uitstekende schuilhut wat ook weer tegenwerkt want hett liefste ga ik met een beetje redelijk weer aan de wandel en zoek ik een rustig plekje op. Immers zo leerde ik van de boswachters op Texel als je stil op zo'n plekje rustig blijft komt de natuur vanzelf naar je toe.
Een vrouwtje blauwe kiekendief kruist m'n pad (te herkennen aan zijn witte stuit in de staart) en duikt plots in een narcissen veld vlak voor Den Hoorn. Auto gauw veilig aan de kant, in de berm gezet, en ik begin wel erg driftig vanuit de auto te fotograferen. Gelukkig dat veel foto’s maken geen extra kosten meer met zich meebrengt...
De kiekendief heeft een prooi gepakt (denk een muis) en begint in een spoor tussen de narcissen aan zijn maaltijd te plukken. In de spanning om een mooi plaatje te maken maak ik weer eens veel teveel foto's ,die, dat bleek later helaas van een belabberde kwaliteit bleken te zijn. Verkeerd licht tussen die mooie gele narcissen, wellicht had ik op handmatig afstellen moeten overgaan.
Wel hoorde ik later van bevriende 'ecologen' dat ze precies door het nummer op de poot van deze roofvogel wisten om welk exemplaar het ging. Dus daar was mijn foto blijbaar nog goed genoeg voor. Gelukkig heb ik ook de tijd gekregen en genomen om door de verrekijker de kiekendief verder gade te slaan. Een echt natuurmoment (eten en gegeten worden) maar met een muis als prooi heb ik er niet de minste moeite mee.

Anders dan vorige zomer toen ik getuige was in de mokbaai dat een meeuw als een visarend een bergeendje uit de sloot plukte. Met heftig tegenstribbelende ouders in de buurt.
Even overwoog ik de ouders bergeenden te gaan helpen door de meeuw weg te jagen maar daar was ik toch al te laat voor. Had al fotograferend niet gezien waar het jonge bergeendje weggekaapt door de meeuw, was gebleven en heb nog even gezocht of ie nog ergens lag.
Maar thuis gekomen zag ik op de laptop waar het bergeendje gebleven was... hap-slik... levend naar binnen opgeslokt door de meeuw...

Maar ook dat is de natuur, verzekerde de boswachter mij later toen ik hem de foto’s toonde. En waarom denk je dat de natuur voor meerdere jonge eendjes zorgt per nest ??
Bij Waal en Burg aangekomen hoorde en zag ik hoog in de lucht de veldleeuwerik de lente echt aankondigen. Super om zoiets te zien, horen, voelen en zelfs te kunnen ruiken. Jammer dat er nog veel en ook jonge mensen zo weinig op hebben met de natuur. Dat terwijl ze of men nu wil of niet er toch een deel van uitmaken...
Op Texel wordt je er wel met de neus op de natuur gedrukt getuige de grote beschermde natuurgebieden. Het werelderfgoed de Waddenzee en niet te vergeten Ecomare.

Nee ik heb niets te klagen op en over Texel. Behalve wellicht over de behoefte van enige Texelaars die bij gebrek aan een -autobahn- enkele weggedeelten als zodanig proberen te gebruiken.
Nee m'n vrienden van "de overkant" waren na enkele dagen al snel op Texel uitgekeken en (uit gegolft) vertelden ze mij. Gelukkig maar dacht ik, anders moeten Louise en ik echt richting verwegisstan verhuizen... Dat willen we nu zeker (nog) niet. En anders wordt het echt te druk met al die overkanters hier toch ?

Gerhard Christenhuis, bouwjaar 1947, Pensionado en natuurliefhebber

Oproep: Tesselaar en ook een keer je dag delen? Meld je dan hier aan

'Dag Texel' is een initiatief van Veerder — denk verder, doe meer.

Dagtexel 2012

Magisch pootje over op de Roggesloot

— Mon 26 Sep 2016 om 10:10

“Mooi, zwart ijs! Dit is een kans uit duizenden!” Een paar mannen kijkt glunderend in de camera’s van Nieuwsuur. De blos op hun wangen is dieprood. Ze hebben hoge noren aan hun voeten en leggings aan. Normaal gesproken kan ik mannen in strak

>

Thuis

— Sun 09 Mar 2014 om 16:58

Vogels fluiten, ik hoor de wind gieren en voel de de rode ochtendzon op mijn huid. Waar ben ik? … Oja; Ik ben op Texel. Geen tijd te verliezen, ik wil mijn bed uit. De frisse wind op mijn huid voelen, de zee ruiken. Ik trek mijn pyjamabroek aan. Wa

>

Kunstweek op de OSG

— Wed 05 Mar 2014 om 21:35

Vandaag ben ik verrassend vrolijk opgestaan. Ik denk dat het komt door de leuke dag die ik voor me heb. In plaats van een lesweek is het deze week Kunstweek. Dit houd in dat elke leerling een kunstzinnige activiteit doet. De workshops worden gegeven

>

© Dag Texel 2017. Alle rechten voorbehouden.