Afbeelding

Here's to the things you love

— Thu 29 Jun 2017 om 07:43

Ze hebben torenhoge hakken aan. De meisjes die het hotel in De Koog binnenwandelen waar ik zojuist ben wezen plassen. Ik kijk naar mijn blote voeten gehuld in teenslippers en loop door naar de bushalte.
Den Burg ging ik echt niet meer halen zonder een sanitaire pitstop. Toevallig loopt de groep jonge vrouwen die ik zojuist yogales heb gegeven aan de overkant van de straat voorbij. Ze kennen elkaar sinds de brugklas. “Dus jij bent vanuit Rotterdam hier naar toe gegaan?” vroegen ze na afloop van de les. “Ja” zei ik en nam nog een slokje van de Yogi Tea en wierp een blik om de surfers om me heen. “Dat begrijp ik echt niet”, zegt een van de anderen. Ik blijf stil. “Dus je woont hier echt?” “Ja, op dit moment wel. Geen idee hoe dat over een paar maanden is, laat staan een jaar. Je weet het immers nooit, wat het leven voor je in petto heeft”. “Ik zou zo graag mijn baan opzeggen”, zegt de jonge vrouw die naast me zit, haar blik vangt de mijne. “Maar ja…”

Ik had op de grond plaatsgenomen tussen hen in. “Je mag ook hier op de bank zitten hoor”, had een van hen gezegd. “Nee ik zit goed zo”. “Ja, jij bent wel iemand om op de grond te zitten”. Ik lach. Ik lach zo hard dat de thee bijna via mijn neus mijn lijf verlaat. Ik moet nog steeds wennen aan mijn “nieuwe” image. Op mijn telefoon stromen appjes binnen. Hoe het staat met dat ene interview dat ik nog uit moet werken. Of ik nog een social media berichtje wil wijden aan dit en dat. Of er nog een vrijwilliger is om kassa te draaien vanavond op het frisfeest in De Koog. Ik bedenk me dat ik ook nog een smsje moet sturen naar een van de jongeren die ik mag coachen. De voorbereiding die hij mag doen voor onze volgende afspraak.

Op de achtergrond gaan er wat ideeën door mijn hoofd naar aanleiding van de koffie afspraak eerder deze ochtend. “Wat zou jouw bijdrage kunnen zijn?” had de man aan de andere kant van de tafel gevraagd. “Ik denk dat mijn kracht is dat ik mensen bewust kan maken van bepaalde dingen. Creatieve werkvormen kan verzinnen en…gedachten (van anderen) kan vertalen naar het papier, concreet kan maken…”

Na de koffie wandelde ik een rondje rondom Den Burg. Staarde over de velden. De zon tussen de wolken door. “Wel tof dat je ook met jongeren werkt”, had de programmamaker de dag ervoor ergens op een terras in Amsterdam gezegd. “Je zou er een film van moeten maken”. “Wie weet”, zei ik zacht.

De bus komt arriveert. Ik klap mijn laptop dicht. Een aantal woorden van die dag wandelen nog een keer door mijn hoofd. Ik wuif de zee en mooie yogales gedag en met de muziek in mijn oren stap ik de bus in. Er moet een grote unicorn vervoerd worden vanavond naar het frisfeest. Nog een interview worden verzonden. De zangeres zingt terwijl ik over de vlaktes staar. “Here’s to the things you love, here’s to those you fight enough” (London Grammar, Hell to the Liars).

Andrea van Herk (33) werkt als schrijver en projectmanager voor diverse opdrachtgevers, is yogadocente en werkt als jongerenwerker/jongerencoach bij Young 4 Ever.
Andrea schrijft ook poëzie en blogt (soms licht satirisch) over persoonlijke verandering, reizen en het grote leed dat leven heet ;-) zie www.andreavanherk.com

Oproep: Tesselaar en ook een keer je dag delen? Meld je dan hier aan

'Dag Texel' is een initiatief van Veerder — denk verder, doe meer.

Dagtexel 2012

Ontspannen dagje Texel

— Wed 17 May 2017 om 14:51

Het is fijn om een dag te beginnen als de zon schijnt en en de vogels fluiten. Dan spring je uit je bed met veel plannen. Lekker ontbijten met een krantje en snel de boel aan de kant om een start te maken met de voorgenomen klusjes. Gisteren tijdens

>

Magisch pootje over op de Roggesloot

— Mon 26 Sep 2016 om 10:10

“Mooi, zwart ijs! Dit is een kans uit duizenden!” Een paar mannen kijkt glunderend in de camera’s van Nieuwsuur. De blos op hun wangen is dieprood. Ze hebben hoge noren aan hun voeten en leggings aan. Normaal gesproken kan ik mannen in strak

>

Janien praat...

— Tue 28 Jul 2015 om 10:30

Ik hoop maar dat er ook "badgasten" zijn die dit lezen: mensen, wat doen jullie het goed zeg! Ik hield m'n hart vast, zag de bui al hangen (haha, letterlijk en figuurlijk) Regen en harde wind, twee vermoeide en dus jengelende kotertjes en dan de tent

>

© Dag Texel 2017. Alle rechten voorbehouden.