Het leven zoals het bedoeld is… !

— Thu 02 Feb 2012 om 21:00

Daar sta ik dan; ’s morgens half 9, bij de deur van mijn lokaal 36 handjes te schudden. “Goedemorgen juf”, “Goedemorgen, fijn dat je er bent.” Aan elk handje, aan elk oogcontact (of juist niet), aan elk klein verhaaltje of gesprekje is veel af te lezen. Hoe staat het er met dit kind ‘s morgens voor, zo heb ik elk kind even echt ‘gezien’. Bovendien leren de kinderen omgangsvormen, zoals het geven van een hand als je iemand begroet. Iets wat volwassenen tegenwoordig afgeleerd lijken te zijn, maar wat je in Zuid-Europese landen toch nog veel ziet: een handdruk als je elkaar ontmoet.
Als alle handjes geschud en alle stoeltjes van tafel zijn, staan de kinderen achter hun tafel en zeggen we samen de ochtendspreuk: “Het lieve licht der zon, verheldert mij de dag. De geestesmacht der ziel, geeft kracht aan hand en voet….”. En zo beginnen wij de dag op de Vrije School Texel in groep 5/6. De kinderen gaan zitten en dan kijken 36 paar ogen me verwachtingsvol aan. Je zou er nog plankenkoorts van krijgen…haha! Maar toch is dit dagelijkse realiteit voor mij als juf van een flink grote combinatiegroep. Soms voelt het voor de klas staan ook net als het opvoeren van een voorstelling; je probeert als leerkracht de kinderen te enthousiasmeren, te interesseren en het vuurtje aan te wakkeren. Je probeert ze de schoonheid, het wonder van de wereld om hen heen te laten ontdekken. En het liefst zelf, door te doen en te beleven.
De klas voor mijn neus is vol, overvol. Een luxeprobleem, want waar veel scholen steeds minder leerlingaantallen krijgen, groeien wij tegen de klippen op. We hebben veel zij-instroom maar ook veel instroom van onderop, dus bij de kleuters. En dat is prachtig! Gelukkig wordt mijn klas vanaf volgende week kleiner, want de klas wordt verdeeld over 2 klassen. Dus straks geen 36 paar ogen meer, maar 26. Voor iedereen fijner! Vanmorgen schrijven we met inkt en een ganzenveer en daarna met een kroontjespen, want de kinderen zijn de geschiedenis van het schrift aan het bestuderen. Van beeldschrift, naar spijkerschrift en Hiërogliefen. Nu bekijken ze Soemerische alfabet dat de basis vormt voor het alfabet wat de Romeinen ontwikkeld hebben, het alfabetische principe dat we vandaag de dag nog hanteren. Naast het leuke van het werken met groene, blauwe en rode inkt, hoop ik de kinderen ook de esthetiek van het schrijven mee te geven. Hoe mooi het is om mooie letters te vormen en trots te zijn op je werk. Prachtig om te zien hoe sommige kinderen heerlijk zitten te schrijven met hun veer, waar anderen ongeduldig mopperen op die lastige veer en die toch maar snel een kroontjespen willen. Er verschijnen Soemerische alfabetten op het papier, tekeningen van vuurtorens en boten in de zee (dat krijg je met die eilandkinderen) en ook rijen met cijfers. Zo krijg je toch als juf weer een mooi doorkijkje in de belevingswereld van elk kind. Dan volgende rekenen, spelling, pauze e.d.
Aan het eind van de dag staat handwerken op het programma, een vak dat elke klas 1 uur per week heeft. De kinderen breien mutsen van dikke wol (erg handig met dit weer). De één na de andere kleurige muts nadert zijn voltooiing. Na schooltijd hebben we teamvergadering met onze nieuwe directeur, die goed lijkt te passen in ons clubje. Daarna holt het leven verder van pedicure die mijn voeten ‘oplapt’. Voeten die wel veel te lijden hebben omdat ik graag en veel hardloop in voorbereiding van de 10 kilometer.
En dan op naar huis alwaar mijn eigen kids met rode wangen van de Waal en Burgerpolder komen waar ze heerlijk geschaatst hebben en manlief een lekker gerecht staat te koken achter het fornuis. Het leven zoals het bedoeld is… !

Remkje Mulder, 41 jaar, leerkracht groep 5/6 Vrije School Texel

Oproep: Tesselaar en ook een keer je dag delen? Meld je dan hier aan

'Dag Texel' is een initiatief van Veerder — denk verder, doe meer.

Dagtexel 2012

IJskoud op Texel

— Wed 01 Feb 2012 om 19:56

Hoe ziet een dag er uit voor mij die niet meer werkt in een betaalde baan? Want dat is met mij het geval: al ruim twintig jaar is het geleden dat ik opgehouden ben met in een full-time job te werken. Dat was drie en een half jaar voor de AOW-leeftij

>

Koud hè?

— Tue 31 Jan 2012 om 22:14

Vanmorgen om zeven uur werd ik, zoals elke doordeweekse ochtend, gewekt met het nieuws op radio 2. Half slaperig hoor ik aan hoe koud het vandaag 'wel niet' wordt en draai me dus nog maar een keer om. Ik heb zomaar het gevoel, dat de temperatuur op o

>

Maandag centraledienst

— Mon 30 Jan 2012 om 17:59

Normaal gesproken maak ik ’s ochtends een keuze uit alle taken die liggen te wachten. Da’s de luxe van het ondernemerschap, ik deel over het algemeen mijn eigen tijd in.

>

© Dag Texel 2017. Alle rechten voorbehouden.